Akşam yemeği: 19.10 civarı
1 tabak tavuklu patates yemeği
2 adet kepekli galeta
1 kase yoğurt
Yatmadan önce biraz meyve yiyebilirim. Bilmiyorum.
Annem yanıma geldi biraz önce, -ben bilgisayarın başında ama bilgisayara bile bakmıyor modda idim. Eğildi öptü fln. Çok mutsuz gözüküyorsun dedi. Boğazımda bir şeyler düğümlendi o an. Ama tuttum. Diyete başladım ya, halsiz bırakıyor herhalde dedim ve lafı jet hızıyla değiştirdim. Yarın bir mülakata gideceğim de, o konuya daldım direkt. Odamdan çıkarken, oturma o bilgisayarın başında daha fazla, yat dinlen iyi gözükmüyosun bak! dedi.
Mutsuzluğum bu kadar belirgin mi yani? Midemin içindeki kelebekler ama şu rengarenk olanlardan değil aksine diğerlerinden var! -kahverengi ve keskin kanatlara sahip olanlardan, sınav öncesi fln çıkarlar hani ortaya, içinizdeki berraklığı bulandırırlar-.
Öyle işte, midemde kesici kelebekler uçuşuyor.
Özlüyorum, korkuyorum, düşüyorum. Oysa şu an morale ihtiyacım var, bir ufak sözüne, bir ufak gülümseyişine. Güç katman gerek benim yaşam enerjime, yok oluyorum haberin yok.
biricik insan için tüm zaferlerim.
2'nin devamı
14 Eylül 2010 Salı
Gönderen çayırkuşu zaman: 10:33 ÖÖ
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Blogger tarafından desteklenmektedir.
2 yorum:
Bence şimdilik çok iyi gidiyorsun asla pes etme ve umutsuzluğa düşme. Ve bu arada mutlu olmayı unutma. Gülümse. Çünkü gülümsemek her insana yakışır ve bir yandan da zayıflamana yardımcı olucağını unutma.
Her şey gönlüce olsun!
Araf!
Pes etmek yok yola devam. Haklısın Araf.
Ve gülümsemek konusunda da haklısın.
HERKESE YAKIŞIR!
Loves!
Yorum Gönder